Τι να πει κανείς για αυτό το υπέροχο musical – rock όπερα… 

Μια εμπειρία ζωής που δεν πρέπει να χάσει κανείς!

Ειδικά τώρα που θα παρουσιαστεί για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων και στην Αθήνα!

Η αλήθεια είναι πως δεν είναι η πρώτη rock όπερα που πηγαίνω, αντιθέτως είναι από τις αγαπημένες μας εξόδους το να πηγαίνουμε σε θεατρικές παραστάσεις, musical, όπερες και κονσέρτα. 

Και όλο αυτό σας το αναφέρω για να καταλάβετε πως δεν είναι το διαφορετικό του χώρου ή του είδους μουσικής που με έκανε να αναφωνήσω “ΤΕΛΕΙΟ” πολλές φορές κατά τη διάρκεια της (σχεδόν) 3ωρης παράστασης. 

Ακόμη και αν δεν σας αρέσει το συγκεκριμένο είδος θεάματος, είναι σχεδόν αδύνατον να μην έχει τύχει να ακούσετε έστω και κάποιο απόσπασμα αυτού του έργου. Άλλωστε, είναι βασισμένο στο ομόνυμο βιβλίο του Γκαστόν Λερού και έχει γυριστεί ταινία πολλές φορές, με την πιο πρόσφατη στα τέλη του 2004. 

 

Η ιστορία του φαντάσματος της όπερας

Το φάντασμα της όπερας: φωτογραφία από την παράσταση. Πηγή: https://www.elculture.gr/

Η ιστορία περιληπτικά περιγράφει κάποια γεγονότα (με μπόλικη μυθοπλασία) που συνέβησαν στο Παρίσι, στη λυρική σκηνή “Οπερά Γκαρνιέ” κατά τη δεκαετία του 1880. Πολλοί πίστευαν πως η λυρική αυτή σκηνή ήταν στοιχειωμένη από το Φάντασμα της Όπερας. 

 

Μια νεαρή σοπράνο και χορεύτρια, η Κριστίν Ντααέ, τραγουδάει για πρώτη φορά στη θέση της γνωστής πριμαντόνας Καρλότα, κατά τη διάρκεια της παράστασης προς τιμή της συνταξιοδότησης των δύο διευθυντών του θεάτρου. Η Κριστίν αποθεώνεται από το κοινό για τις δεξιότητές της. Την ίδια ώρα, ο υποκόμης Ραούλ ντε Σανί που παρακολούθησε την παράσταση και ήταν παιδικός της φίλος την αναγνωρίζει και θα προσπαθήσει να την επισκεφθεί στα παρασκήνια. 

 

Εκεί ακούει μια αντρική φωνή να κολακεύει την Κριστίν, παρότι δεν φαίνεται να υπάρχει κανείς μέσα στο καμαρίνι της. Η ίδια του εκμυστηρεύεται πως ο δάσκαλός της στο τραγούδι είναι ο Άγγελος της Μουσικής, όπως τους έλεγε ο πατέρας της όταν ήταν μικροί. 

 

Για το υπόλοιπο κομμάτι της παράστασης, θα σας αφήσω να το απολαύσετε χωρίς spoilers, μιας και πρόκειται για μια πολύ όμορφη ιστορία. Η όλη όπερα είναι στα Αγγλικά, οπότε δεν είναι υπερβολικά δύσκολο να την παρακολουθήσετε χωρίς υπότιτλους. Ωστόσο, η παραγωγή έχει μεριμνήσει για ελληνικούς υπότιτλους καθ’όλη τη διάρκεια του έργου. 

 

Εάν βέβαια θέλετε να διαβάσετε όλη την ιστορία πριν την παράσταση, με μεγάλη λεπτομέρεια, μπορείτε να τη βρείτε στη wikipedia

 

Εντυπώσεις από την παράσταση

 

Όπως έχετε ήδη καταλάβει είναι μια παράσταση που μου άρεσε ιδιαίτερα και την προτείνω σε όποιον θέλει να δει κάτι ποιοτικό και μοναδικό. 

Το φάντασμα της όπερας: φωτογραφία των πρωταγωνιστών από την παράσταση. Πηγή: https://www.elculture.gr/

Τα σκηνικά που χρησιμοποιήθηκαν ήταν ό,τι πιο εντυπωσιακό έχω δει σε παράσταση του μεγάρου μουσικής. Θεόρατα, εντυπωσιακά, καλοφτιαγμένα… σε έκαναν να πιστεύεις πως είσαι και εσύ μέρος της λυρικής αυτής σκηνής. Ακόμη και ο εντυπωσιακός πολυέλαιος είναι μέρος του σκηνικού, με έναν ρόλο…έκπληξη! 

Το φάντασμα της όπερας: Ο πολυέλαιος ως μέρος του σκηνικού στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.

Όσο για τις φωνές, τους συντελεστές και τους μουσικούς, δεν ξέρω τι να πρωτοπώ. Εάν τους ακούσετε, θα καταλάβετε! Εξαιρετικές φωνές, εξαιρετική μουσική, εξαιρετικός συντονισμός και άριστη σκηνική παρουσία από όλους.

 

Με τους βασικούς πρωταγωνιστές να είναι οι αυθεντικοί, αυτοί του West End του Λονδίνου, και πολλούς ακόμη Έλληνες ηθοποιούς, μουσικούς και χορευτές, το αποτέλεσμα είναι άρτιο. Η ορχήστρα παίζει τη μουσική live, παρότι ίσως δεν θα μπορείτε να δείτε τους μουσικούς, παρά μόνον το μαέστρο. 

 

Phantom of the opera και στην Αθήνα! 

 

Το φάντασμα της όπερας τελείωσε τον κύκλο παραστάσεων στη Θεσσαλονίκη με τεράστια επιτυχία. Σχεδόν όλες οι παραστάσεις ήταν sold out. Και όσες δεν ήταν, είχαν 2-3 κενές μεμονομένες θέσεις. 

 

Κατά τη γνώμη μου είναι πολύ πιθανό κάτι αντίστοιχο να συμβεί και στις παραστάσεις τις Αθήνας. Γι’ αυτό, φροντίστε να πάρετε εγκαίρως τα εισιτήριά σας! 

Το φάντασμα της όπερας: Η Cristine με τη φίλη της μετά την πρώτη της παράσταση. Πηγή: glow.gr

Το musical “The Phantom of the Opera” θα βρίσκεται στην Αθήνα από 15 Φεβρουαρίου έως και 8 Μαρτίου 2020. Η προπώληση των εισιτηρίων έχει ήδη αρχίσει στο viva.gr . Κάθε Σάββατο και Κυριακή υπάρχουν δύο παραστάσεις διαθέσιμες, μια μεσημεριανή και μια βραδινή, ενώ τις υπόλοιπες μέρες μόνον μια. Τη Δευτέρα δεν υπάρχουν παραστάσεις. 

 

Ο χώρος που θα παρουσιαστεί το musical είναι το Christmas Theater, δηλαδή το Κλειστό Ολυμπιακό Κέντρο Γαλατσίου. Περισσότερες πληροφορίες για το χώρο και την ώρα προσέλευσης θα σας δωθούν κατά την αγορά του εισιτηρίου. 

 

Τι ΔΕΝ μας άρεσε στο The Phantom of the Opera.

Η αλήθεια πως τα πράγματα που μας ενόχλησαν δεν είχαν να κάνουν με την παράσταση, αλλά με τη συμπεριφορά και τη νοοτροπία των ανθρώπων. 

Ας ξεκινήσουμε από την προσέλευση…

Όπως αναγραφόταν και στο εισιτήριο, καλό θα ήταν να προσέλθουμε 45’ πριν την παράσταση. Αν ήθελες να αποφύγεις την ουρά για να παραλάβεις εισιτήριο μετά από κράτηση, μπορούσες απλά να εκτυπώσεις τα εισιτήρια σου από το pdf που λαμβάνεις ως επιβεβαίωση. 

Ωστόσο, όλοι αποφάσισαν να έρθουν το πολύ 10’ πριν την παράσταση, με αποτέλεσμα να καθυστερήσει ελαφρώς η έναρξη. Ακόμη χειρότερο ήταν πως υπήρχαν άτομα που προσπαθούσαν να τακτοποιηθούν (σηκώνοντας τη μισή σειρά καθισμάτων) ακόμη και μετά την έναρξη της παράστασης. Απαράδεκτο κατά τη γνώμη μου, δεδομένου πως έχουμε πληρώσει 115ευρώ το εισιτήριο για να απολαύσουμε το έργο και όχι για να βλέπουμε κεφάλια και σώματα να προσπαθούν να τακτοποιηθούν την ώρα που παιζόταν η πρώτη σκηνή της παράστασης.

Το φάντασμα της όπερας: Λεπτομέρεια από τα σκηνικά της παράστασης

 

Έπειτα στην έξοδο… 


Πρόκειται για μια παράσταση στο μέγαρο μουσικής με εκατοντάδες ατόμων να κατευθύντονται στις ίδιες εξόδους με το πέρας της παράστασης. Δεν νομίζετε πως είναι λάθος κίνηση να σταματήσεις στη μέση του διαδρόμου να δεις το κινητό σου ή να φορέσεις το μπουφάν σου; Στο κάτω κάτω βγαίνεις σε κλειστό χώρο, πολυτελέστατο και θερμαινόμενο, το φουαγιέ και τις σκάλες του μεγάρου. Μπορείς κάλλιστα να ντυθείς εκεί, να σχολιάσεις το έργο στα τραπεζάκια που υπάρχουν και να κανονίσεις τη συνέχεια της εξόδου σου.

 

Το πρόγραμμα…

Μήπως θα έπρεπε να σκεφτούν οι διοργανωτές να προσφέρουν δωρεάν πρόγραμμα στα VIP εισιτήρια, μιας και πληρώνουμε 115 ευρώ τη θέση και εκτυπώνουμε μόνοι μας το εισιτήριο; Ίσως όχι στο κάθε εισιτήριο, αν και το κόστος για κάτι τέτοιο δεν θα ήταν μεγάλο πιστεύω, αλλά έστω ένα πρόγραμμα της παράστασης ανά ζευγάρι εισιτηρίων; Να σημειώσω εδώ πως το πρόγραμμα κόστισε 10 ευρώ (ευτυχώς με απόδειξη).

 

Τέλος μερικές προσωπικές σκέψεις… 

Σε κάθε περίπτωση τα παρακάτω (και όσα έχω πει μέχρι τώρα) είναι προσωπικές μου απόψεις χωρίς σκοπό να θίξουν τον οποιοδήποτε. 


Θεωρώ πως η υπερβολική ενασχόληση με τα social media έχει καταστρέψει τη ζωή μας. Πηγαίνουμε σε μια παράσταση, ντυνόμαστε, κλείνουμε την Χ, Ψ, Ω θέση, όχι για να απολαύσουμε κάτι που μας ενδιαφέρει και θέλουμε να δούμε, αλλά για να δείξουμε πως ήμασταν και εμείς εκεί. 

 

Όση ώρα περιμέναμε να ξεκινήσει η παράσταση παρατήρησα ένα ζευγάρι σε ένα από τα πρώτα θεωρεία που επί 20 λεπτά έστηνε την κάμερα, έπαιρνε πόζες και έβγαζε φωτογραφίες. Κυρίως η κοπέλα του ζευγαριού, που είχε κατά τα άλλα ένα πολύ ωραίο ντύσιμο και ήταν εκεί (μάλλον) με το σύντροφό της. Και δώστου πόζες με την πλάτη, με το πανοφόρι, χωρίς το πανοφόρι. Ίσα που πρόλαβαν να κάτσουν για να δουν την παράσταση που ξεκινούσε. 

 

Και όλα αυτά γιατί; Για να δείξουμε στους followers και τους “φίλους” μας πως ήμασταν και εμείς εκεί, πως φορέσαμε ένα εντυπωσιακό φόρεμα και πως πληρώσαμε κοντά 200 ευρώ για την έξοδό μας; Γιατί δεν το διασκεδάζουμε με τον άνθρωπό μας, βγάζοντας μια σέλφι και χαμογελώντας ή βγάζοντας ένα βιντεάκι πριν την παράσταση που θα μας κάνει να θυμόμαστε τη στιγμή και τις αναμνήσεις μας χρόνια μετά; Και ας ήμασταν με το τζιν μας μετά τη δουλειά, και ας μην είχαμε φτιάξει το μαλλί στο κομμωτήριο, και ας μην το ανεβάσαμε πουθενά…

 

Το ίδιο ακριβώς παρατήρησα και κατά την έξοδό μας από το Μέγαρο, όπου όλοι έβγαζαν φωτογραφίες στο background με το λογότυπο της παράστασης. Λες και αν δεν βγάλεις δεν πήγες ποτέ εκεί. Δεν το έζησες ποτέ… Και όχι οτι είναι κακό, γιατί θέλεις να το θυμάσαι σαν στιγμή, σαν μια βόλτα με την κολλητή σου ή τους φίλους σου, αλλά δεν ξέρω τι νόημα έχει να περιμένεις ουρά για να βγάλεις μια φωτογραφία σε ένα στημένο background.

 

Το φάντασμα της όπερας: Η Καρλότα στη σκηνή. Πηγή: cosmopoliti.com Φωτογραφία: Ελίνα Γιουνανλή

Και τέλος… το θέμα “πολιτισμός” και “παιδεία”

Ο πολιτισμός και η ευγένεια δεν είναι κάτι που αποκτάς με το που φορέσεις μια γούνα ή τα καλά σου για να πας στο μέγαρο. Ανεξαρτήτως ηλικίας. Αν φόρεσες το κουστούμι σου ή το ταγιέρ σου και έχεις σηκώσει τους διπλανούς θεατές 5 φορές κατά τη διάρκεια του διαλείμματος, αν μιλάς ακατάπαυστα όση ώρα διαρκεί η παράσταση ή τραγουδάς δυνατά τα τραγούδια του musical, τότε όχι μόνον δεν ξέρεις τι πάει να πει σεβασμός, αλλά όσο μορφωμένος και αν είσαι, σίγουρα δεν είσαι πολιτισμένος.

 

Συνολικά λοιπόν ήταν μια εξαιρετική παράσταση την οποία προτείνουμε σε όλους! Ακόμη και αν έχετε δει την ταινία ή ξέρετε την ιστορία πίσω από το musical, προσωπικά πιστεύω πως αξίζει να το δείτε. Δεν έχω προφανώς δει την αυθεντική παράσταση στο West End του Λονδίνου, αλλά η συγκεκριμένη είναι κατά πολύ ανώτερη από πολλές παραστάσεις που έχω δει στην Ελλάδα. 

 

Και αν πάτε στην παράσταση, περιμένουμε και τις δικές σας φωτογραφίες και εντυπώσεις, είτε στο instagram είτε και ως σχόλιο στο άρθρο μας! 

 

Σημείωση: 

Το συγκεκριμένο άρθρο δεν είναι sponsored. Δημιουργήθηκε απλά για να σας δώσει μια ιδέα για την παράσταση, να μοιραστούμε μαζί σας την εμπειρία μας και να σας ενημερώσουμε για αυτή. Όλες οι απόψεις είναι προσωπικές, έχουμε κάθε διάθεση να ακούσουμε και τη δική σας! 

Οι φωτογραφίες είναι από το internet κυρίως και δεν έχουμε τα πνευματικά τους δικαιώματα, πλην κάποιων που τραβήχθηκαν προ της παράστασης, από τα σκηνικά και τον πολυέλαιο, και αποτελούν δική μας πνευματική ιδιοκτησία. Προσοχή: κατά τη διάρκεια της παράστασης απαγορεύεται η λήψη βίντεο και φωτογραφιών, όπως και σε όλα τα θεάματα αυτού του είδους. 

 

Pin It